Mimarlık, Kentsel Tasarım, Şehir Planlama, Bölge Planlama, Arkeoloji, Tarihsel ve Doğal Çevre Korunması. Architecture, Urban Design, Urban Planning, Regional Planning, Historical Preservation, Archaeology, Natural Environment Preservation.
Tuesday, March 4, 2014
Ankara (Angora) Tarihi Kent Merkezi Gelişim Süreci (Sunu)
undefined
Ankara, Türkiye
Sunday, March 2, 2014
FORUM: Anlam ve Bellek üzerine Notlar
FORUM: Anlam ve Bellek üzerine Notlar
http://urbanomnibus.net/2014/01/on-meaning-and-memory/
by Jonathan Tarleton
Çeviri: Bilen Kale (Peyzaj Yük. Mimarı)
Fiziksel şehir ve yaşanmışlıkları karşılıklı bir ilişki içinde, birlikte var olurlar: komşuluk özellikleri, yapılı formlar ve yerel komünitenin değişimiyle birlikte evrilir; parktaki bir bank – pek çoğunun yanından geçerken hiç fark etmediği - , orada buluşmaya alışmış bir çift için büyük anlam taşır; yapıyı ve dolayısıyla yaşamları yıkan bir trajedi yeni yapı ve mekanları gerektirir ve bu bizlere yeniden biçimlendirir ve yeniden yapılandırırken geçmişi hatırlamamızı sağlar.
Queens, Sih Merkezindeki hevesli cemaat üyeleri
Özellikle dinsellik bakımından, kişinin kutsallıkla olan bağı çok anlamlı ve dokunulmazdır ve topluluk çoğunlukla imanlı takipçilerden oluşur. Ve daha da sıklıkla bu belli bir mekanda yapılır – fakat bu mekan bir katedral, bir tapınak, bir sinagog ya da bir cami değildir. Araştırmacı Matilde Cassani New York kentindeki göçmen toplulukların dinsel pratikleri hakkındaki analizinde, “dindışı(profan) yapılardaki kutsal mekanlar” olarak adlandırılabilecek sıra dışı bir versiyonla karşılaştı, örneğin eski bir Gucci mağazası önü ya da eski tuğlalı bir aparman yapısı. İbadet mekanlarına dönüştürülen böylesi mekanlar salt ilginç mimari doğaç gerektirmez aynı zamanda yerdeğişim ve adaptasyon bağlamında çağdaş kent gerçeğini de dile getirir.
Constance Rosenblum New York’ta belgeselci ve gazeteci olarak çalıştığı yıllar boyunca bireyler için bir diğer kayda değer mekana odaklanmıştı: bireylerin yaşadıkları evlere. Kentin neredeyse çoğu -ve biraz da haksız yere- kamusal olarak addedilirken, Rosenblum gözden ırak olan pekçok saklı alanları gezdi; ‘Kentten öyküler ‘ adlı eserinde New York şehrinin makro anlatısının yaratım sürecinde kişisel öykülerin değerini vurgular (kendi öz-kariyer öyküsü de dahil ederek).
İlk öykü yarışmamızın kazananı Philip Kay - ‘Gridin Parçalanması/İhlali: Manhattan Adası dahilinde ve haricinde Maceralar ‘, Manhatton’ın sokak gridi mantığıyla uyumlu ve ona muhalif yürümek üzerine bireysel bir hikayeyi nakleder - tekil olarak New York kentinin açımlaması/yorumu üzerine. Kay, kentsel sistemdeki bir anomali nasıl olur’u, Midtown gökdelenindeki az bilinen gizligeçiti ya da civardaki akarsuyun salıverilmesi yoluyla resmeder, bunlar kentin bireysel ve kolektif hafızasındaki somut deneyim markörleri gibi işlev görürler.
Odssey Performanslarından küçük güzel bir an – ‘Harita toprağın değildir(The Map is Not the Territory)’ çalışmasında hedef kitlenin yanından geçtiği ve onun oluşturduğu kitap okuyan üç kişi kompozisyonu.
Odssey Çalışmaları kolektif performans deneyimleriyle kentin mekanlarına anlam katma yeteneği ile ilgilidir. Odyssey Çalışmaları kurucu ortağı Abraham Burickson, ‘Tek kişilik izeyicisi olan Kent(The City for an Audience of One)’ te grubunun kişisel anlam atfedilen alanları nasıl kullandığını, kamusal imgelem alanlarını ve hedef kitleye yönelmiş kent alanlarını berraklaştırma performansını tartışır.
Geçicilik, ayrıca, kentin büyük trajedilerinden biri olan ve çağdaş güvenlik gereksinimleri ve işçilerin yasal korumaları üzerine fevkalade etki yapan Triangle Fabrikası Yangını (New York, 1911) bakımından esastır. Triangle Fire Açık Müzesi geleneksel andıcı, enstalasyon ve fotoğraf açık arşivini, objeleri, müze ziyaretçilerinin günlük deneyimine katarak ve diğer aktivitelerin akışında yansıma/yüzleşme anları yaratarak kentin tamamına sunar.
Triangle Fire Açık Müzesinden bir obje
Triangle Fabrika Yangınından sonra, felaket/afet hadisesi, artık ne olduğu ve ne olması gerektiği düşünceleri arasında çoğunlukla bir katalizör işlevi görmüştür. ‘Rockaway Yarımadası’ ndan Dersler: Selden Kurtarılması Gerekenler’ de Yael Friedman halkın, komünitenin ve ailesinin evim diye nitelediği yarımadanın öyküsünü anlatır. Friedman, bizi, Sandy Kasırgası(Superstorm Sandy) sonrası bağlamında, planlama bakımından “ne tür bir yaşamdan kaçınılmalıdır” konusunda akıl yürütmeye zorlar.
New york gibi bir şehirde Friedman’ın Rockaway’i gibi, komşuluk anıları çoktur ancak bu yaşanmışlıklar kendileriyle de yarışırlar. WHEDco topluluk gelişim örgütü kurucusu ve başkanı Nancy Biberman, Bronx’in 1970lerin karanlık günleriyle başlamayan tarihine dikkat çekmektedir. Çalışmasında Güney Bronx’in yerel sakinlerinin gereksinimlerini, maliyet-etkin konut inşa etme, perakendecilere boş dükkanlar temin etme, sağlık hizmetlerine erişim sağlama yollarıyla karşılayarak bir rol belirler. Bu, sakinlere zengin kültürel geçmişlerini unutturmama ve mahallelerinin müzikal kaynaşmalarla(füzyon), birbirine sıkı bağlarla bağlı komünitelerle dopdolu olduğunu hatırlatma bağlamındadır.
Bronx’in Kaybolmuş Müzik Mekanları
Fiziksel şehir ve yaşanmışlıkları karşılıklı bir ilişki içinde, birlikte var olurlar: komşuluk özellikleri, yapılı formlar ve yerel komünitenin değişimiyle birlikte evrilir; parktaki bir bank – pek çoğunun yanından geçerken hiç fark etmediği - , orada buluşmaya alışmış bir çift için büyük anlam taşır; yapıyı ve dolayısıyla yaşamları yıkan bir trajedi yeni yapı ve mekanları gerektirir ve bu bizlere yeniden biçimlendirir ve yeniden yapılandırırken geçmişi hatırlamamızı sağlar.
Queens, Sih Merkezindeki hevesli cemaat üyeleri
Özellikle dinsellik bakımından, kişinin kutsallıkla olan bağı çok anlamlı ve dokunulmazdır ve topluluk çoğunlukla imanlı takipçilerden oluşur. Ve daha da sıklıkla bu belli bir mekanda yapılır – fakat bu mekan bir katedral, bir tapınak, bir sinagog ya da bir cami değildir. Araştırmacı Matilde Cassani New York kentindeki göçmen toplulukların dinsel pratikleri hakkındaki analizinde, “dindışı(profan) yapılardaki kutsal mekanlar” olarak adlandırılabilecek sıra dışı bir versiyonla karşılaştı, örneğin eski bir Gucci mağazası önü ya da eski tuğlalı bir aparman yapısı. İbadet mekanlarına dönüştürülen böylesi mekanlar salt ilginç mimari doğaç gerektirmez aynı zamanda yerdeğişim ve adaptasyon bağlamında çağdaş kent gerçeğini de dile getirir.
Constance Rosenblum New York’ta belgeselci ve gazeteci olarak çalıştığı yıllar boyunca bireyler için bir diğer kayda değer mekana odaklanmıştı: bireylerin yaşadıkları evlere. Kentin neredeyse çoğu -ve biraz da haksız yere- kamusal olarak addedilirken, Rosenblum gözden ırak olan pekçok saklı alanları gezdi; ‘Kentten öyküler ‘ adlı eserinde New York şehrinin makro anlatısının yaratım sürecinde kişisel öykülerin değerini vurgular (kendi öz-kariyer öyküsü de dahil ederek).
İlk öykü yarışmamızın kazananı Philip Kay - ‘Gridin Parçalanması/İhlali: Manhattan Adası dahilinde ve haricinde Maceralar ‘, Manhatton’ın sokak gridi mantığıyla uyumlu ve ona muhalif yürümek üzerine bireysel bir hikayeyi nakleder - tekil olarak New York kentinin açımlaması/yorumu üzerine. Kay, kentsel sistemdeki bir anomali nasıl olur’u, Midtown gökdelenindeki az bilinen gizligeçiti ya da civardaki akarsuyun salıverilmesi yoluyla resmeder, bunlar kentin bireysel ve kolektif hafızasındaki somut deneyim markörleri gibi işlev görürler.
Odssey Performanslarından küçük güzel bir an – ‘Harita toprağın değildir(The Map is Not the Territory)’ çalışmasında hedef kitlenin yanından geçtiği ve onun oluşturduğu kitap okuyan üç kişi kompozisyonu.
Odssey Çalışmaları kolektif performans deneyimleriyle kentin mekanlarına anlam katma yeteneği ile ilgilidir. Odyssey Çalışmaları kurucu ortağı Abraham Burickson, ‘Tek kişilik izeyicisi olan Kent(The City for an Audience of One)’ te grubunun kişisel anlam atfedilen alanları nasıl kullandığını, kamusal imgelem alanlarını ve hedef kitleye yönelmiş kent alanlarını berraklaştırma performansını tartışır.
Geçicilik, ayrıca, kentin büyük trajedilerinden biri olan ve çağdaş güvenlik gereksinimleri ve işçilerin yasal korumaları üzerine fevkalade etki yapan Triangle Fabrikası Yangını (New York, 1911) bakımından esastır. Triangle Fire Açık Müzesi geleneksel andıcı, enstalasyon ve fotoğraf açık arşivini, objeleri, müze ziyaretçilerinin günlük deneyimine katarak ve diğer aktivitelerin akışında yansıma/yüzleşme anları yaratarak kentin tamamına sunar.
Triangle Fire Açık Müzesinden bir obje
Triangle Fabrika Yangınından sonra, felaket/afet hadisesi, artık ne olduğu ve ne olması gerektiği düşünceleri arasında çoğunlukla bir katalizör işlevi görmüştür. ‘Rockaway Yarımadası’ ndan Dersler: Selden Kurtarılması Gerekenler’ de Yael Friedman halkın, komünitenin ve ailesinin evim diye nitelediği yarımadanın öyküsünü anlatır. Friedman, bizi, Sandy Kasırgası(Superstorm Sandy) sonrası bağlamında, planlama bakımından “ne tür bir yaşamdan kaçınılmalıdır” konusunda akıl yürütmeye zorlar.
New york gibi bir şehirde Friedman’ın Rockaway’i gibi, komşuluk anıları çoktur ancak bu yaşanmışlıklar kendileriyle de yarışırlar. WHEDco topluluk gelişim örgütü kurucusu ve başkanı Nancy Biberman, Bronx’in 1970lerin karanlık günleriyle başlamayan tarihine dikkat çekmektedir. Çalışmasında Güney Bronx’in yerel sakinlerinin gereksinimlerini, maliyet-etkin konut inşa etme, perakendecilere boş dükkanlar temin etme, sağlık hizmetlerine erişim sağlama yollarıyla karşılayarak bir rol belirler. Bu, sakinlere zengin kültürel geçmişlerini unutturmama ve mahallelerinin müzikal kaynaşmalarla(füzyon), birbirine sıkı bağlarla bağlı komünitelerle dopdolu olduğunu hatırlatma bağlamındadır.
Bronx’in Kaybolmuş Müzik Mekanları
Sunday, February 9, 2014
(BEŞ YIL SONRA) BEŞ YIL DAHA GENÇ (New York Urban Omnibus Hakkında)
(BEŞ YIL SONRA) BEŞ YIL DAHA
GENÇ
Çeviri: Bilen Kale (Peyzaj Yük. Mimarı)
Bugün
bizim için bir kilometre taşıdır: beş yıl önce Urban Omnibus (Şehir Otobüsü sitesi) hayata geçti. 7.Ocak.2009
tarihinden bu yana, şehir kurma kültürü (citymaking: şehir yapma/kurma) olarak
nitelediğimiz alanı belirleme ve zenginleştirme konularında yüzlerce öykü,
profil, proje, röportaj, rapor ve araştırma yayınladık.
Arşiv içeriği, zamanla, doldukça site,
fiziksel formu biçimlendiren politikalar, projelerle ilgili herkes için zengin
bir kaynağa dönüştü. Ümit ediyoruz ki, New York bağlamında oluşturulan daha iyi
bir kentsel gelecek için öne çıkan çarpıcı örnek fikirler, dünya genelinde
bütün kentler bağlamında da sofistike/incelikli kentsel uygulamaları teşvik
edecektir.
Yerel Eylem(=Act Local) (öz-yardım
konutları)
Urban Omnibus’ ı ele aldığımızda, etüt ve fikirler bakımından portal gibi
işlev gören ve yinelenen 8 madde belirledik.
Yerel Eylem (=Act Local) Yerel Eylem, yerel bazlı girişimlerin kentin tasarımını ve
yapılanmasını nasıl etkilediği ile ilgili perspektifler/görüşler derlemek için,
eylem alanı, kentin, sadece bir parçası
olan yaratıcı-yenilikçi (innovatif) proje ve organizasyonları ön plana
çıkarmak, bunlara ışık tutmaktır.
Görünür Kılmak (=Make It Visible) Karmaşık ve gizli kentsel koşulları ve süreçleri iletme ve
açımlama konusunda orijinal stratejileri vitrine çıkarmak/görünür kılmak
Siteler + Projeler
(=Sites+Projects) (kentin kumaşına müdahele
eden interdisipliner fiziksel meslek profilleri yoluyla) spesifik mimari
uygulamalara ilişkin fikir ve stratejilere odaklanmak
Görünmeyen Makine (=Unseen
Machine) kenti gün be gün işleten,
sürgitini idame ettiren teknolojileri ve New York’u işler hale getiren,
çalıştıran süreğen, yönetsel, kurgusal sistemleri
açığa çıkartmak
Öncü Birlik (=Vanguard) ezber bozan yeni teknolojilere ve fikirlere ışık tutmak ve
bunların gelişim evrelerinin arkasında yatan tasarım süreçlerini incelemek
Walks and Talks (=sözler ve
eylemler) kentin tasarımı, yapılanması ve
teorisi ile ilgilenen iyi bilinen veyahut tanınmamış figürlerin hepsini ortama
tanıtmak – ve dahi kendi deyişleriyle, şehir komisyonerlerinden mimarlara,
komünite aktivistlerinden artistlere varıncaya kadar.
Şehri Yazmak(=Writing the City), gelecekteki New York’u yazılara yansıyanlar ve fikirler
yoluyla öngörmek.
Ve
Forum(=münazara)’ umuz, derslerin
özeti, sergilerin, kitapların ve
konferansların revizyonu gibi, eğitim
gezilerine (field trips) ilişkin öneriler tarzında, dışarı çıkıp kentin
keşfedilmesi, fikir kırıntıları, sanatçıların portfolyoları gibi kısa, haber-temelli
gönderi-bilgilerini, etkinlik
güncellemelerini, izleyicinin ilgi
duyabileceği diğer fırsatları sunabileceği bir alan yaratacaktır.
Görünür
Kılmak (=Make It Visible) (kent
Topografyaları: kesme, yama yapma)
Siteler+Projeler
(=Sites+Projects)
Kısa
sürede bu kategorilerin sadece bir başlangıç olduğunu öğrendik. Geçen beş
yılda, arşivimizde yeni temalar belirdi, hiç ummadığımız bağlantılar oluştu ve
bu zincir-örüntü, gerçekte, belli bir zaman diliminde gereksinimleri, arzuları,
kentin önceliklerini ifşa ediyordu.
Esnek
iş-mekanları, paylaşımlı vasıtalar, enerji üreten prototipler, ve umulmadık
performans gelirlerine dair öyküler kentin az kullanılan mekanlarını ele almak ve
mevcut kaynakların maksimizasyonu konusundaki arzuyu gösterir.
Yakınlarda, yararlanılmayan
enerjiye ve okullardan ve çalıştaylardan derlenen fikirlere eğilen başat
bir alaka bir Studio Reports serisine
neden oldu; seri, bu zamana kadar konut, mekanda eskime, üretken ekolojiler,
haritalama ve arazi dolgusu yoluyla kapasite artırımı konularını incelemişti. Ve bizim karşılaştığımız zorluklardan
doğan şevkimiz bakışımızı yapım aşamasındaki mimariden, inşaat artığı mimariye
çevirmiş, New York şehri nirengi şenliğini, geleceğin gerçek karanlık gayrimenkul
imgelemine sürüklemiştir.
Görünmeyen
Makine(=Unseen Machine)
Bu
temaların bazıları tahmin edilebilir. Biliyoruz ki, ulaşımın, altyapının,
kamusal alanın, konutların ve kentin su yoları ve su yüzeyleriyle olan ilişkisi
kent yaşamı ve peyzajı/manzarasına dair yayınlarda sıklıkla ilgi görecektir.
Ancak bizim bu meseleleri tartışma biçimimiz daima beklenenden farklı
olacaktır. Ulaşım ağlarını nasıl karşılayacağımız ile ilgili başlangıç tasımlarımız
endüstriyel süreçlerin pitoresk belgelemesini içermek üzere genişledi. Su
yollarımız ve sahil korumamız (Coast Guard)
yalnızca yük taşıma sahası ya da istiridye yatağı değil bunlar aynı
zamanda enerji koruma girişimleri, yüzme havuzları, itfaiye departmanları,
masif-oranda kompleks taban kazıma uygulamalarıdır.
Önümüzdeki
hafta ve aylarda , biz bu belirmekte olan temalar üzerine eğileceğiz. Başlamak
için , gıda, atık, New York şehri tarihi, çok-görevli(multi-tasking) altyapı,
kentin keşfi, konut, teknoloji ve diğer konular hakkında nasıl konuştuğumuza
bakarak, arşivden bir dizi Forum
gönderilerine dikkat çekeceğiz. Daha sonra halihazırda başlattığımız sohbetlere
yeni sesler ve fikirler ekleyeceğiz ve henüz etüt etmediğimiz perspektif ve
projelere cüret edeceğiz. Typecast, yıllık yazma yarışması, gibi periyodik özel
projelerimizi sürdüreceğiz ve partilerde salon yemeklerinde bir araya gelme
canlı etkinliklerimizi (live events) arttıracağız.
Walks and
Talks (=sözler ve eylemler)
Her
yıldönümü salt yüzleşmek için değil ve fakat yıl boyunca nelerin değiştiğini
düşünmek , yol alırken hangi rolü oynayacağımızı belirlemek, koşabileceğimiz
yeni hedefler koymak için de mükemmel bir fırsat sunar. Önümüzdeki haftalarda
neyin çalışıp, neyin işe yaramadığını değerlendireceğiz ve geri bildirimler
okuyucularımıza için ulaşacağız.
Bu arada, lütfen her zaman iletişimde
olduğumuz info@urbanomnibus.net adresimizi ve makale sayfamızı unutmayınız.
Urban Omnibus’ın orijinal
amaçlarından biri geniş yelpazeli bir görüş ve uzmanlık sahası yaratmaktı ve bu
halen üstlendiğimiz bir misyondur. Okuyucuların fikir ve yorumlarını
memnuniyetle karşıladığımız gibi yazarların öz alanlarındaki ifadelerini
içtenlikle kabul ediyoruz. Eğer, siz de, kentlerin nasıl çalıştıklarına ve daha
iyi anlaşılmalarına dair teşviklere ve daha adil, esin kaynağı olan, güzel,
sağlıklı ve sürdürülebilir bir yapılı çevre yaratma bağlamında stratejiler
geliştirme konularına tutkuyla bakıyorsanız, ya da deneyimlediyseniz sizden haber bekliyoruz.
Bu
inanılmaz beş yıl için tüm okuyucu ve destekçilerimize teşekkür ediyoruz.
Öncü Birlik
(=Vanguard)
Şehri
Yazmak(=Writing the City)
Subscribe to:
Posts (Atom)






